Miljoenen Amerikanen leven zonder zorgverzekering, een situatie die voor Nederlanders moeilijk voorstelbaar is. In Amerika bestaat geen verplichte zorgverzekering voor alle burgers, waardoor ongeveer 27 miljoen mensen onverzekerd zijn. De belangrijkste redenen zijn de hoge kosten, het ontbreken van werkgeversverzekeringen en complexe regelgeving die veel mensen buitensluit. Dit artikel beantwoordt veelgestelde vragen over het Amerikaanse zorgsysteem en waarom zoveel mensen zonder dekking zitten.
Wat is het verschil tussen het Amerikaanse en Nederlandse zorgstelsel?
Het Nederlandse zorgstelsel verplicht iedereen om een basisverzekering af te sluiten bij private verzekeraars, met overheidstoezicht op premies en dekking. Amerika heeft geen universele zorgplicht en werkt voornamelijk met werkgeversverzekeringen, waarbij miljoenen mensen tussen wal en schip vallen. Het Amerikaanse systeem is marktgedreven zonder centrale regulering van prijzen.
In Nederland betaalt iedereen een maandelijkse premie voor de basisverzekering, met zorgtoeslag voor mensen met lagere inkomens. De overheid bepaalt welke zorg in het basispakket zit en houdt toezicht op de kwaliteit. Niemand mag geweigerd worden door een verzekeraar, ongeacht gezondheidstoestand.
Het Amerikaanse systeem draait om werkgeversverzekeringen. Veel werkgevers bieden zorgverzekering als arbeidsvoorwaarde, maar dit geldt vooral voor fulltime werknemers. Zelfstandigen, parttime werknemers en werklozen moeten zelf een verzekering regelen op de private markt, waar premies vaak onbetaalbaar zijn. Medicaid biedt zorg voor mensen met zeer lage inkomens, maar niet elke staat heeft dit programma even ruim ingericht.
De fundamentele filosofie verschilt ook. Nederland beschouwt gezondheidszorg als een collectieve verantwoordelijkheid, terwijl Amerika sterker leunt op individuele verantwoordelijkheid en marktwerking. Dit verklaart waarom het Nederlandse systeem universele dekking bereikt, terwijl miljoenen Amerikanen onverzekerd blijven.
Waarom hebben miljoenen Amerikanen geen zorgverzekering?
De hoofdreden is simpelweg de onbetaalbaarheid van premies. Veel Amerikanen verdienen te veel voor Medicaid maar te weinig om private verzekeringen te betalen. Een gemiddelde verzekering kost honderden dollars per maand, met daarbovenop hoge eigen risico’s die duizenden dollars kunnen bedragen. Voor gezinnen met een bescheiden inkomen zijn deze kosten onhaalbaar.
Werknemers zonder werkgeversverzekering staan voor een probleem. Parttime werknemers, zzp’ers en mensen in de horeca of detailhandel krijgen vaak geen ziektekostenverzekering van hun werkgever. Zij moeten zelf een verzekering kopen op de private markt, waar prijzen niet gereguleerd zijn en verzekeraars mensen kunnen weigeren of extreem hoge premies vragen bij bestaande aandoeningen.
Er bestaat een dekkingskloof tussen Medicaid en betaalbare private verzekeringen. In staten die Medicaid niet uitbreidden na de Affordable Care Act vallen veel mensen in dit gat. Ze verdienen net iets te veel voor overheidssteun maar hebben absoluut niet genoeg geld voor een private verzekering. Deze groep blijft vaak bewust onverzekerd omdat er geen haalbare optie is.
De administratieve complexiteit schrikt ook mensen af. Het Amerikaanse zorgsysteem is verwarrend met termen als deductibles, copays, out-of-pocket maximums en netwerken van zorgverleners. Veel mensen begrijpen niet welke verzekering ze nodig hebben of hoe ze zich moeten inschrijven. Dit leidt tot uitstelgedrag en onbedoelde periodes zonder dekking.
Hoeveel kost een zorgverzekering in Amerika?
Een individuele zorgverzekering kost gemiddeld tussen de 400 en 600 dollar per maand, afhankelijk van leeftijd, locatie en gezondheidstoestand. Voor een gezin lopen de kosten snel op tot 1.500 dollar per maand of meer. Daarbovenop komt het eigen risico, vaak tussen de 3.000 en 8.000 dollar per jaar, dat je eerst zelf moet betalen voordat de verzekering bijspringt.
De kostenstructuur bestaat uit meerdere lagen. De maandelijkse premie is slechts het begin. Bij elk doktersbezoek betaal je een copay van 20 tot 50 dollar. Voor specialistische zorg of ziekenhuisopnames gelden hogere bedragen. Pas wanneer je het jaarlijkse eigen risico bereikt, neemt de verzekering een groter deel voor zijn rekening, maar zelfs dan betaal je vaak 20% mee via coinsurance.
Deze kosten zijn vele malen hoger dan in Nederland, waar de gemiddelde basispremie rond de 130 euro per maand ligt met een eigen risico van maximaal 385 euro per jaar. Het verschil komt door het ontbreken van prijsregulering, winstoogmerk van verzekeraars en hoge zorgkosten. Amerikaanse ziekenhuizen en farmaceuten rekenen veel hogere prijzen dan in Europa.
Voor veel Amerikaanse huishoudens betekent dit dat zorgkosten een kwart of meer van het inkomen opslorpen. Gezinnen met een modaal inkomen van 50.000 dollar per jaar kunnen zich nauwelijks een goede verzekering veroorloven. Goedkopere verzekeringen hebben vaak zo’n hoog eigen risico en beperkt netwerk dat ze in de praktijk weinig bescherming bieden.
Wat gebeurt er als je in Amerika ziek wordt zonder verzekering?
Mensen zonder verzekering stellen zorg uit tot het echt niet meer gaat. Ze gaan niet naar de dokter voor preventieve zorg of bij eerste klachten, waardoor aandoeningen verergeren. Chronische ziektes zoals diabetes of hoge bloeddruk blijven onbehandeld, wat leidt tot ernstige complicaties die veel duurder en gevaarlijker zijn.
Bij acute problemen blijft alleen de spoedeisende hulp over. Amerikaanse ziekenhuizen mogen niemand weigeren in levensbedreigende situaties, ongeacht verzekeringsstatus. Dit betekent dat onverzekerden pas hulp zoeken bij ernstige noodsituaties, wanneer behandeling complex en kostbaar is. De spoedeisende hulp is niet bedoeld voor reguliere zorg, maar wordt zo wel gebruikt.
De financiële gevolgen zijn dramatisch. Een ziekenhuisopname zonder verzekering kan tienduizenden tot honderdduizenden dollars kosten. Medische schulden zijn de belangrijkste oorzaak van persoonlijk bankroet in Amerika. Mensen krijgen rekeningen die ze nooit kunnen betalen, wat hun financiële toekomst jarenlang hypothekeert met slechte kredietscores en incassotrajecten.
Deze situatie creëert een vicieuze cirkel. Mensen zonder verzekering worden zieker, zoeken pas laat hulp, krijgen duurdere behandelingen en raken financieel geruïneerd. Dit beïnvloedt niet alleen individuele levens maar maakt het hele zorgsysteem inefficiënter. Ziekenhuizen rekenen hogeren kosten door om onbetaalde rekeningen te compenseren, wat verzekeringen duurder maakt en meer mensen buitensluit.
Hoe probeert Amerika het probleem van onverzekerden op te lossen?
De Affordable Care Act uit 2010, ook bekend als Obamacare, probeerde universele dekking te bereiken door verzekeraars te verplichten iedereen te accepteren en door subsidies te bieden voor lagere inkomens. De wet creëerde online marktplaatsen waar mensen verzekeringen kunnen vergelijken en kopen. Medicaid werd uitgebreid naar meer mensen met lagere inkomens, hoewel niet alle staten hieraan meededen.
Community health centers spelen een belangrijke rol door basiszorg te bieden aan onverzekerden tegen gereduceerde tarieven of gratis. Deze klinieken behandelen miljoenen patiënten per jaar, vooral in achtergestelde wijken en plattelandsgebieden. Ze bieden preventieve zorg, behandeling van chronische ziektes en acute zorg zonder dat mensen zich zorgen hoeven te maken over onbetaalbare rekeningen.
Het politieke debat blijft hevig. Voorstanders van universele gezondheidszorg willen een systeem zoals in Nederland, waar iedereen verplicht verzekerd is. Tegenstanders vrezen voor te veel overheidsbemoeienis en hogere belastingen. Dit maakt structurele hervorming moeilijk, waardoor het systeem gefragmenteerd blijft met miljoenen mensen zonder adequate dekking.
Het Nederlandse model biedt interessante lessen. De combinatie van verplichte verzekering, gereguleerde premies en acceptatieplicht zorgt voor universele dekking zonder volledig staatsmonopolie. Voor zorgorganisaties die complexe regelgeving moeten navigeren, blijft professionele ondersteuning essentieel. Wij helpen organisaties om administratieve lasten te verminderen zodat de focus kan liggen waar die hoort: op goede zorg voor mensen. Voor meer informatie kunt u contact met ons opnemen.